Home / Lifestyle / Pokémon GO Away
Pokémon GO Away

Pokémon GO Away

Je kunt zeggen wat je wilt, maar Pokémon GO is ronduit revolutionair. Natuurlijk bestonden er al dergelijke ‘Augmented reality’-games, zoals Ingress, waarbij je ook in teams strijdt om daadwerkelijke locaties in de echte wereld te veroveren, maar nog nooit is een dergelijk spel in zulke mate massaal omarmd door het grote publiek. De koppeling tussen fantasy en de echte wereld is in één klap gemeengoed geworden.

Wat moeten we daar nu mee? Is het wenselijk dat we over een paar jaar de helft van de tijd door onze mobiel kijken naar verborgen extra werkelijkheden, of verliezen we daarmee juist het contact met de échte wereld? De pokémonrage is misschien inmiddels al weer wat ingezakt, en niet iedereen heeft er aan meegedaan, maar reken er maar op dat de volgende apps die zich aan de mensheid willen opdringen om kijkjes aan te bieden tot een verborgen wereld al in de rij staan.

Het is een interessante vraag, die de moeite waard is om te stellen, maar eigenlijk wil ik daar op dit moment niet te ver op ingaan. Het is in ieder geval wel een interessant fenomeen om te aanschouwen. Inzoomend op een een spel als Pokémon Go kunnen we in ieder geval niet zeggen dat het goed of slecht is. Het spel is een ‘tool’, een gebruiksvoorwerp. En gebruiksvoorwerpen zijn eigenlijk bijna nooit goed of slecht in zichzelf,  het gaat om de manier waarop je iets gebruikt.

Toch kun je wel naar de gevolgen kijken van het algemeen gebruik en daar een oordeel over vormen. Een pistool kun je als zeer handig gebruiksvoorwerp zeker ten goede gebruiken. Als je echter merkt dat, bij algemene verspreiding daarvan, het toch behoorlijk wat schade en dood teweegbrengt, is het niet raar om je af te vragen of de maatschappij niet beter af zou zijn zonder.

Nu wil ik een spel zeker niet vergelijken met een wapen. En eigenlijk ben ik ook niet voor teveel regels van bovenaf om dingen wel of niet te verbieden. Een mens blijft in essentie verantwoordelijk voor mijn eigen leven en is idealiter zelf in staat om oordelen te vormen en zijn keuzes daarop te baseren.

Wat wil ik dan eigenlijk wel? Nou, eigenlijk alleen maar kijken wat voor effect iets in mijn eigen leven heeft en daar een eigen keuze op baseren. Ik had Pokémon GO uit nieuwsgierigheid al gedownload voordat het in Nederland beschikbaar was, en heb eigenlijk direct de enorm verslavende werking ervan ondervonden. Even een blokje om ter vermaak ging voor mij niet, het werden gelijk 20 blokjes. Gevolg: een gemiste vergadering op het werk, minder contact met mijn vrouw, en een websiteklus die vertraging opliep.

Tja, maar waarom speel ik dan niet met mate? Nou, omdat ik als ik met een spel meedoe graag de beste wil zijn. En dat kan met Pokémon GO alleen maar door het heel erg veel te spelen.. Daarom bleek eigenlijk nog maar één conclusie mogelijk: in mijn leven bracht het spel meer slecht dan goed, dus weg ermee. Maar het spel even de-installeren was niet genoeg voor mij. De volgende dag had ik het er, in een moment van zwakte, namelijk zo weer opgezet en voila: het spel had al mijn vorderingen nog onthouden! Nee, als ik er echt vanaf wou, was er voor mij maar één mogelijkheid. Het afschuwelijk voor mijzelf verpesten. Dus: al mijn pokemon, waar ik al die uren voor heb opgeofferd om ze te vangen en te trainen, deleten. Alle verzamelde drankjes, lures en pokéballen, hop in de prullenbak. Weg vorderingen.

Shit. Wou ik dat wel? Had ik niet toch nog een keer kunnen proberen om het spel enkel beperkt in mijn vrije tijd te spelen? Nouja, nu was er toch geen lol meer aan. Tijd om iets nuttigs te gaan doen.

Over David

Echtgenoot en vader, katholiek, Haarlemmer en woongroeplid, bioloog en archeoloog, docent, zzp-er en webdeveloper. Ik hou van inspirerende ideeën, filosoferen, lifehack-boeken, avontuur, plofbanken, goeie series, spelletjes en speciaalbiertjes. Met deze website wil ik dagelijks mijzelf en anderen inspireren en vermaken.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet getoond.Vereiste velden zijn aangegeven *

*

Scroll omhoog